امام صادق

«ينادي باسم القائم (عليه‌السلام) في ليلة ثلاث و عشرين، و يقوم في يوم عاشورا، و هو اليوم الذي قتل فيه الحسين بن علي (عليه‌السلام) لکأني به في يوم السبت العاشر من المحرم قائما بين الرکن و المقام، جبرئيل (عليه‌السلام) عن يمينه ينادي: «البيعة لله»، فتصير اليه شيعته من اطراف الأرض تطوي لهم طيا حتي يبايعوه، فيملأ الله به الأرض عدلا کما ملئت جورا و ظلما».

«در شب بيست و سوم (ماه رمضان) به نام قائم (عليه‌السلام) از آسمان ندا مي شود و در روز عاشورا که روز شهادت امام حسين (عليه‌السلام) است، قيام مي کند. گويي با چشم خود مي بينم که آن بزرگوار در روز شنبه دهم محرم در ميان رکن و مقام ايستاده، جبرئيل (عليه‌السلام) در طرف راست آن حضرت بانگ برمي آورد که: «البيعة لله»، پس شيعيان او از اطراف جهان به سوي او مي شتابند، زمين در زير پاهايشان طي مي شود، تا به محضر او رسيده، بيعت مي کنند. روي زمين را پر از عدل و داد کند، آن چنان که پر از جور و ستم شده باشد».

ارشاد المفيد/ ص361

?امام هادی علیه السلام:
? #شکرگزاری از نعمت، از خود نعمت بهتر است چون نعمت متاع دنیای فانی است و لکن شکر، نعمت جاودانه #آخرت است.
?تحف العقول، صفحه ۴۸۳

امام على(ع): 
از #خشم بپرهيز كه آغاز آن ديوانگى و فرجام آن، پشيمانى است.

إيّاكَ وَالغَضَبَ؛فَأَوَّلُهُ جُنونٌ وآخِرُهُ نَدَمٌ 
?مستدرك الوسائل ج 12ص 12

روزی زنی با شوهرش غذا میخورد.  فقیری درب خانه را زد. زن بلند شد و دید که فقیر است. غذایی برداشت تا به او بدهد. 

شوهرش گفت: کیست؟

زن جواب داد: فقیر است برایش غذا میبرم.

شوهرش مانع شد تا اینکه جر و بحثشان بالا گرفت و کارشان به طلاق کشید.

سالیان سال گذشت و زن، شوهر دیگری گرفت. روزی با شوهر دومش غذا میخورد

که فقیری در خانه را زد مرد در را باز کرد.  دید که فقیری است که نیاز به غذا دارد. به خانه برگشت و گفت: ای زن غذایی برای فقیر ببر.

زن فورا بلند شد و غذا را برد

اما

زن با چشمانی پر از اشک برگشت.  

شوهرش گفت چه شده ای زن.

زن گفت: این فقیر که در خانه آمده شوهر قبلی من است. 

مرد زنش را در آغوش گرفت و سپس رو به او کرد و گفت: من هم همان فقیری هستم که آن روز به در خانه شوهرت آمدم.
❗️هیچ گاه زمانه را دست کم نگیریم❗️

? چه بسيار روزه دارانى كه از روزه خود جز گرسنگى و تشنگى بهره اى نمى برند

 و چه بسيار شب زنده دارانى كه از قيام شبانه خود جز بى خوابى و خستگى ثمره اى نمى گيرند. 

آفرين بر خواب هوشمندان و افطارشان!

? حكمت ١٤٥

1️⃣ آفرینش جهان

?خلقت را آغاز کرد، و موجودات را بیافرید، بدون نیاز به فکر و اندیشه ای، یا استفاده از تجربه ای، بی آنکه حرکتی ایجاد کند، و یا تصمیمی مضطرب در او راه داشته باشد .
برای پدید آمدن موجودات، وقت مناسبی قرار داد، و موجودات گوناگون را هماهنگ کرد، و در هر کدام، غریزه خاص خودش را قرار داد، و غرایز را همراه آنان گردانید.
 خدا پیش از آن که موجودات را بیافریند، از تمام جزئیات و جوانب آنها آگاهی داشت، و حدود و پایان آنها را می دانست، و از اسرار درون و بیرون پدیده ها، آشنا بود…?

​یا مَهــــــدِے اَدْرِكْنے:

سلام اے مونس دلهاے خستہ

سلام اے مرحم قلب شکستہ
نظر ڪن بر دل آن شیعہ اے ڪہ

بہ امیدے سر راهت نشستہ 
?اَللّـهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِيِّكَ الْفَرَج?

??پیامبراکرم (صلی الله علیه السلام):
✍بهترین کارها در نزد خدا نماز به وقت است ، آنگاه نیکی به پدر و مادر ، آنگاه جنگ در راه خدا.
?نهج الفصاحه ص167

در هر تپش قلبم حضور معبودیست که 

بی منت برایم خدایی می کند…. 

بی منت می بخشد… 

و بی منت عطا می کند… 
ای همه هستی… 
ای همه شکوه… 
ای همه آرامش….
امواج متلاطم درونم را ساحلی نیست جز یادت….
و غوغای  روح بی پناهم را پناهی نیست جز حضورت… 
وجودم را با ذکر نامت آذین می بندم 

و جانم را با یادت متبرک می کنم 

و عاشقانه تمنایت می کنم…. 
الهی و ربی من لی غیرک…… 

??وارد شدگان به وادی"#محبت"پروردگار
                   "إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ”
??…بعد از آن که برادران با حیله ،یوسف علیه السلام را بیرون شهر بردند و او را زدند و درون چاه انداختند؛ و پدر را در غم یوسف به حُزن و گریه دائمی وادار کردند…سالها گذشت تا فهمیدند برادرشان پادشاه مصر شد و بالاخره با پدر و برادران نزدش رسیدند.

یوسف(ع) نخستین جمله ای را که گفت این بود: “خدای من! به من “#احسان” کرد که مرا از زندان بیرون آورد".

این که از گرفتاری چاه و به دنبالش بردگی خود نامی به زبان نیاورد،ظاهراً از روی جوانمردی بود که نخواست برادران را خجالت زده کند و آزارهایی را که از آنها دیده بود اظهار کند و آن خاطرات تلخ را تجدید نماید…