حديث قدسى:
ماه رجب را ريسمانى ميان خود و بندگانم قرار داده ام ؛
هر كس به آن چنگ زند، به وصال من رسد.
 إقبال الأعمال، ج3، ص174.

امام هادى(ع):

پرخاش کردن بر زیر دست، نشانه حقارت است.
بحارالأنوار، جلد ۷۸، صفحه ۳۷۰

آیت الله بهجت(ره):
کجارفتند کسانی که با صاحب‌الزمان (عج) ارتباط داشتند؟
 ما خود را بیچاره کرده‌ایم که قطع ارتباط نموده‌ایم و گویا هیچ چیز نداریم. 
آیا آنها از ما فقیرتر بودند؟ اگر بفرمائید به آن حضرت دسترسی نداریم .
جواب شما این است که چرا به انجام واجبات و ترک محرمات ملتزم نیستید و او به همین از ما راضی است. 
زیرا (اورع الناس من تورع عن المحرمات) «پرهیزگارترین مردم کسی است که از کارهای حرام بپرهیزد» ترک واجبات و ارتکاب محرمات حجاب و نقاب دیدار ما از آن حضرت است.
در محضر آیت الله بهجت ص۳۶۱

قلب مرا زدند از اول بہ نامٺان

من آمدم همیشه بمانم غلامٺان
با یڪ درود صبح خود آغاز مےڪنیم

ماییم و اشٺیاق علیڪ السلامٺان
السلام علیڪ یا اباعبدالله الحســین(ع)

?? امام حسن عليه السلام:
در مجازات خطا كار شتاب مكن و ميان خطا ومجازات، راهى براى عذرخواهى قرار ده.
? بحار الأنوار ، ج 78 ، ص 113

امیر المومنین

الا و ان من ادرکها منا يسري فيها به سراج منير، و يحذو فيها علي مثال الصالحين، ليحل فيها ربقا، و يعتق رقا، و يصدع شعبا، و يشعب صدعا، في سترة عن الناس لا يبصر القائف اثره، و لو تابع نظره، ثم ليشحذن فيها قوم شحذ القين النصل. تجلي بالتنزيل ابصارهم و يرمي بالتفسير في مسامعهم.و يغبقون کأس بعد الصبوح.

هان! همانا هر کس آن روزها را ديد، به چراغ نور افشان ما در آن سير مي کند و بر مثال صالحان در پي آن فتنه مي افتد. تا در آن گير و دار، پنهان از نظر مردمان (امام غائب ارواحنا فداه) بندي از پاي بگشايد، بردگان را آزاد سازد، جمعي را پراکنده سازد و پراکندگي را گرد آورد. کسي که در پي او باشد، اثر او را نمي بيند، هيچ اثر شناس و پي زن از او نشاني به دست نياورد. هر چند در اين راه بکوشد. در آن رويدادها قومي (ياران مهدي عليه‌السلام) ذهن و فکرشان صيقلي شده، همچون صيقل شمشير به دست آهنگر. ديدگانش به نور قرآن روشن و گوش‌هايشان به تفسير آن مأنوس. پس از جام خرد و حکمت که بامداد به آنان مي پيمايند، شبانگاه نيز از آن سيراب مي گرداند.

نهج البلاغه/ خطبه 150 ترجمه دکتر اسدالله مبشري/ ج2/ ص556